Osteopatia

Definicja osteopatii opisana w 1992 roku przez General Council and Register of Osteopaths (Generalną Radę i Rejestr Osteopatów) w Anglii:

 

"Osteopatia jest charakterystyczną profesją opieki zdrowotnej, która ułatwia realizację zintegrowanego zdrowotnie funkcjonowania jednostki, poprzez przywracanie, utrzymywanie i poprawę homeostazy układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego, ocenę i leczenie za pomocą badania palpacyjnego i interwencji manualnej, uzupełnionych o edukację w koncepcji zdrowego trybu życia. Uznaje ona prymat zależności terapeutycznej i opiera się na zasadach sformułowanych po raz pierwszy przez Andrew Taylor Still’a".

W praktyce Osteopatia polega na szczegółowym wywiadzie medycznym, badaniu klinicznym w celu postawienia diagnozy oraz leczeniu manualnym. Leczenie skupia się na celowanej stymulacji struktur związanych ze schorzeniem pacjenta w połączeniu anatomicznym i fizjologicznym, w taki sposób, aby pobudzić naturalne zdolności samoleczenia organizmu wpływając na strukturę i dynamikę napięć w strefie objętej schorzeniem.
Uzupełnieniem postępowania są porady dotyczące stylu życia, prawidłowego treningu, wypoczynku czy żywienia.

W leczeniu manualnym osteopaci wykorzystują techniki tkanek miękkich, mobilizacje/manipulacje stawowe, neuromobilizacje, techniki trzewne, techniki czaszkowo-krzyżowe. Zazwyczaj leczenie obejmuje obszar całego ciała, nie tylko strefy bólu czy dysfunkcji. Dla przykładu dolegliwości bólowe odcinka szyjnego kręgosłupa mogą być leczone bezpośrednio na odcinku szyjnym, ale także na kręgosłupie piersiowym, klatce piersiowej, wątrobie, żołądku, przeponie, kończynie górnej  oraz czaszce i miednicy. W zależności od diagnozy.

Wskazania do leczenia w zależności od patologii:

  • dolegliwości bólowe głowy, kręgosłupa, klatki piersiowej, kończyn, brzucha
  • bóle podczas ciąży
  • parastezje
  • dyskopatia
  • rwy: kulszowa, udowa itp.
  • urazy np. typu biczowego
  • zespoły przeciążeniowe: kolano skoczka, biegacza, łokieć tenisisty, golfisty itp.
  • tendinopatia
  • urazy sportowe, naderwania, zerwania, skręcenia stawów, mięśni, więzadeł
  • porażenie nerwu np. twarzowego
  • dysfunkcje stawów skroniowo-żuchwowych
  • przewlekłe stany zapalne np. gardła
  • szumy uszne
  • refluks żołądkowo-przełykowy, przepuklina rozworu żołądka
  • zaburzenia trawienia, zaparcia
  • zaburzenia zewnątrz wydzielnicze, np. nadmierna potliwość rąk
  • zaburzenia oddychania
  • bóle pooperacyjne.

Historia osteopatii:

Założycielem osteopatii w 1874 roku był dr Andrew Taylor Still, amerykański lekarz. Według Still'a w tamtym czasie rozwój medycyny był niewystarczający. Skutkowało to nieefektywnym leczeniem oraz niezrozumiałą etiologią patologii. Postanowił on zgłębić swoją wiedzę medyczną przeprowadzając ekshumacje Indian. Badania, które przeprowadzał, dostarczyły ogromnej wiedzy z zakresu anatomii, biomechaniki oraz fizjologii organizmu ludzkiego, której nie poznał na studiach medycznych.

Still odkrył, że organizm jest całością, a każdy układ jest ze sobą powiązany - holizm. Doszedł do wniosku, że organizm ludzki to harmonia i równowaga, a patologia jest następstwem zaburzeń owej harmonii.

 

Jednym z głównych założeń jest fakt, że według Still'a, początkiem procesu chorobowego jest nieprawidłowy przepływ płynów w naczyniach krwionośnych oraz limfatycznych przez niewydolność nerwów, które sterują pracą naczyń.

 

“Wszystkie choroby są jedynie skutkami, u których źródła leży częściowa lub całkowita niewydolność nerwów w odpowiednim sterowaniu życiodajnymi płynami.” (Still, 1908)

 

Dużą uwagę skupiał na płynie mózgowo-rdzeniowym, porównując go do rzeki życia. Jeśli przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego lub jego produkcja będzie zaburzona to ciało pozostanie w procesie chorobowym.

 

 "Ten, kto korzysta z rozsądku, zauważy, że ta wspaniała rzeka życia musi być zaopatrywana w wodę, a uschnięte pole nawodnione, by zapobiec zmarnieniu żniw zdrowia." (Still 1892)

 

Still przyjmował także, że szkodliwymi wpływami dla zdrowia są czynniki dziedziczne, warunki środowiskowe, choroby zakaźne, nieprawidłowe żywienie, stres czy brak aktywności.

 

Połączone koncepcje Still'a stały się unikalnym programem pierwszej szkoły osteopatii, która kładła nacisk na anatomię oraz fizjologię. Pierwsza szkoła osteopatii w Kirksville cieszyła się ogromny zainteresowaniem wśród europejskich lekarzy, którzy sprowadzili osteopatię do Europy.

 

Osteopatia rozpoczęła szereg badań naukowych, stała się dziedziną opartą na faktach. W zachodniej Europie jest częścią systemu opieki zdrowotnej.

 

Zapraszamy na konsultację: